Никоҳга розилик, минимал никоҳ ёши ва никоҳни қайд этиш тўғрисидаги тавсия БМТ Бош Ассамблеясининг 1965 йил 1 ноябрдаги 2018 (XX)-сон резолюцияси билан қабул қилинган.
Тавсия халқаро шартнома ҳисобланмайди. Давлатлар уни ратификация қилмайди ва у конвенция каби бевосита мажбурий юридик кучга эга эмас. У давлатлар учун қонунчиликни такомиллаштиришга қаратилган халқаро йўналиш ва стандартларни белгилайди.
Ушбу ҳужжатни “Конвенция” деб аташ нотўғри. У БМТ Бош Ассамблеяси қабул қилган тавсиявий ҳужжатдир.
Тавсияга мувофиқ:
1965 йилги Тавсияда минимал ёш 15 ёшдан кам бўлмаслиги кўрсатилган. Бироқ бу ўша давр учун белгиланган тарихий минимумдир.
15 ёшлик чегарани Ўзбекистондаги амалдаги никоҳ ёши деб тушуниш мумкин эмас. Ўзбекистонда аёллар ва эркаклар учун никоҳ ёши 18 ёшдир.
Ўзбекистон Республикасининг Оила кодексига мувофиқ:
Никоҳ ёши тўғрисидаги қонунчиликни ёки никоҳ тузиш тартибини бузиш қонунда белгиланган жавобгарликка сабаб бўлиши мумкин.
Вояга етмаган шахсни никоҳга мажбурлаш, унинг иродасини босим билан ўзгартириш ёки давлат рўйхатидан ўтмасдан оилавий муносабатларга мажбуран киритишга йўл қўйилмайди.