Юридик куч — норматив-ҳуқуқий ҳужжатнинг мажбурийлик даражаси ва бошқа ҳуқуқий ҳужжатларга нисбатан устуворлигини ифодалайди.
Норматив-ҳуқуқий ҳужжатларнинг юридик кучи уларни қабул қилган органнинг ваколати, ҳужжатнинг тури ва қонунчиликда белгиланган ўрнига қараб аниқланади.
Ўзбекистон Республикасининг Конституцияси олий юридик кучга эга, тўғридан-тўғри амал қилади ва мамлакатнинг бутун ҳудудида қўлланилади.
Қонунлар ва бошқа норматив-ҳуқуқий ҳужжатлар Конституция асосида ва уни ижро этиш учун қабул қилинади.
Норматив-ҳуқуқий ҳужжатлар юридик кучига кўра қуйидаги тартибда қўлланилади:
Қуйи юридик кучга эга норматив-ҳуқуқий ҳужжат юқори юридик кучга эга ҳужжатга мувофиқ бўлиши шарт.
Вазирлик, идора ёки маҳаллий давлат ҳокимияти органи ўз ваколатидан ташқари масала бўйича норматив-ҳуқуқий ҳужжат қабул қилиши мумкин эмас.
Қонуности ҳужжати билан қонун даражасида тартибга солиниши лозим бўлган масалалар бўйича янги ҳуқуқий нормалар белгилашга йўл қўйилмайди.