Xotin-qizlarni kamsitishning barcha shakllariga barham berish to‘g‘risidagi konventsiya BMT Bosh Assambleyasi tomonidan 1979-yil 18-dekabrda qabul qilingan.
O‘zbekiston Konventsiyaga Oliy Majlisning 1995-yil 6-maydagi 87-I-son qarori asosida qo‘shilgan. Konventsiya O‘zbekiston uchun 1995-yil 18-avgustda kuchga kirgan.
Konventsiya xotin-qizlarning siyosiy, iqtisodiy, ijtimoiy, madaniy, fuqarolik va oilaviy huquqlardan erkaklar bilan teng foydalanishini ta’minlashga qaratilgan.
Jins belgisiga asoslangan va xotin-qizlarning huquqlarini tan olish, ulardan foydalanish yoki ularni amalga oshirish imkoniyatini cheklaydigan har qanday farqlash, istisno yoki cheklov kamsitish hisoblanadi.
Kamsitish:
Konventsiya faqat qonunlardagi tenglikni emas, xotin-qizlarning amalda ham teng natija va imkoniyatlarga ega bo‘lishini talab qiladi.
Konventsiya xotin-qizlarning:
Qishloq joylarda yashovchi xotin-qizlarning mehnat, tibbiy xizmat, ta’lim, ijtimoiy ta’minot va infratuzilmaga bo‘lgan ehtiyojlari alohida hisobga olinishi lozim.
Ishtirokchi davlat kamsituvchi qonunlar va amaliyotlarni bekor qilishi, huquqiy himoya mexanizmlarini yaratishi hamda davlat organlari va xususiy shaxslar tomonidan kamsitishning oldini olishi kerak.
Davlatlar Konventsiyani amalga oshirish bo‘yicha ko‘rilgan choralar haqida CEDAW qo‘mitasiga davriy ma’ruzalar taqdim etadi. Qo‘mita ma’ruzalarni ko‘rib chiqib, davlatga tavsiyalar beradi.
O‘zbekistonda asosiy milliy kafolatlar «Xotin-qizlar va erkaklar uchun teng huquq hamda imkoniyatlar kafolatlari to‘g‘risida»gi Qonunda belgilangan.
Kamsitishga uchragan shaxs vakolatli davlat organiga, yuqori turuvchi tashkilotga yoki sudga murojaat qilishi mumkin. Murojaatga qarorlar, yozishmalar, audio-video materiallar va boshqa dalillarni ilova qilish maqsadga muvofiq.