Ipoteka — ko‘chmas mol-mulkni qarzdorning yoki boshqa shaxsning egaligida qoldirgan holda majburiyatni ta’minlash uchun garovga qo‘yish.
Ipoteka shartnomasida boshqacha tartib nazarda tutilmagan bo‘lsa, ipotekaga qo‘yuvchi garovga qo‘yilgan mol-mulkni yo‘qolish va shikastlanish xavfidan sug‘urta qilishi kerak.
Sug‘urta, odatda, mol-mulkning to‘liq qiymatiga, agar to‘liq qiymat ipoteka bilan ta’minlangan talabdan ortiq bo‘lsa, kamida shu talab miqdoriga amalga oshiriladi.
Sug‘urta shartnomasi ipotekaga oluvchi — kreditor foydasiga tuzilishi mumkin.
Mol-mulk yo‘qolsa yoki shikastlansa, ipotekaga oluvchi o‘z talabini sug‘urta tovoni hisobidan qanoatlantirishda ustuvor huquqqa ega.
Ipotekaga oluvchi — talabi ko‘chmas mol-mulk ipotekasi bilan ta’minlangan kreditor.
Shartnomaga qarab:
Ipoteka shartnomasi amal qilayotgan davrda sug‘urta polisini o‘z vaqtida uzaytirish kerak.
Polisni uzaytirmaslik:
Ipotekaga qo‘yuvchi:
Uy yoki kvartira ipotekasi bo‘yicha qarzdor kreditni qaytarish majburiyatini bajarmaslik xavfini ham alohida sug‘urtalash huquqiga ega.
Bu mol-mulkning o‘ziga oid sug‘urtadan farq qiladi va alohida shartnoma asosida amalga oshiriladi.
Agar mol-mulk ipotekaga oluvchining o‘zi javobgar bo‘lgan sabablarga ko‘ra yo‘qolgan yoki shikastlangan bo‘lsa, u o‘z talabini sug‘urta tovoni hisobidan qanoatlantirish huquqidan mahrum bo‘lishi mumkin.